c → centy-.

c, fiz. oznaczenie prędkości światła (ogólniej promieniowania elektromagnet.) w próżni; c = 299 792,45 km/s.

c, muz. dźwięk, pierwszy stopień skali diatonicznej.

C, inform. język programowania wysokiego poziomu oprac. na pocz. lat 70. w USA wraz z systemem operacyjnym UNIX; ob. używany powszechnie (zwł. wersja przeznaczona do programowania obiektowego — C++).

C, symbol pierwiastka chem. węgla.

C → kulomb.

C [łac.], cyfra rzym. odpowiadająca liczbie 100.

c, litera alfabetu pol. (i łac), pochodząca — wraz z literą g — poprzez gr. γ (gamma) — od fenickiej (pn.-zach. semickiej) litery gîmel; oznacza przedniojęzykową spółgłoskę zwartoszczelinową, bezdźwięczną.

c’est la guerre! [se la gẹr; fr.], to jest wojna! taka jest wojna!

c’est la vie! [se la wị; fr.], takie jest życie!