Kalendarium

Wydarzenia historyczne

Pojazd znaleziono: 102 pozycji

rower [ang.], jednośladowy pojazd drogowy, napędzany siłą mięśni ludzkich za pośrednictwem pedałów; może też być napędzany doczepnym silnikiem tłokowym (motorower); r. górski (przeznaczony do jazdy po wzniesieniach i trudnym terenie), z mocną, lekką ramą i szerokimi oponami.

ślizg lodowy (bojer), sprzęt sport., pojazd o napędzie żaglowym służący do poruszania się po lodzie; używany w żeglarstwie lodowym; ma 3 płozy, z których jedna służy do sterowania; najpopularniejszy typ — DN.

Symington [sạjmyŋt&schwa.x;n] William, 1763–1831, wynalazca bryt.; 1786 zbud. pojazd napędzany parowym silnikiem tłokowym własnej konstrukcji; 1802 zastosował ten silnik do holownika.

wóz bojowy, uzbrojony i zwykle opancerzony pojazd, np. czołg, działo samobieżne; różne pojazdy stanowiące modyfikację transportera opancerzonego, np.: bojowy wóz piechoty, niszczyciel czołgów.

sanie, pojazd zaprzęgowy na płozach do poruszania się po śniegu lub piasku; s. bose — o drewn. płozach bez okuć; s. podkute — o płozach żel. lub okutych żelazem; s. używano już 5 tys. lat p.n.e.

cab [käb; ang.], pojazd konny 2- lub 4-kołowy, z pudłem obudowanym z 3 stron i wysokim kozłem z tyłu dla woźnicy; wprowadzony 1836 w W. Brytanii, używany jako dorożka do pocz. XX w.

kolej linowa, kolej, w której pojazd (wagonik, krzesełko wyciągu) lub narciarz trzymający się uchwytu jest ciągniony przez linę napędową po torze naziemnym bądź po torze linowym, utworzonym przez linę nośną (będącą niekiedy też napędową); naziemna lub napowietrzna.

Shenzhou (Niebiański Pojazd), pierwszy załogowy statek kosm. konstrukcji chiń.; masa całkowita 7,8 t, dł. 8,65 m, załoga do 3 osób; wynoszony w przestrzeń kosm. za pomocą rakiety Długi Marsz, z kosmodromu Jiuquan (Sichuan). Pierwszy lot bezzałogowy 19 XI 1999; pierwszy lot załogowy (ppłk Yang Liwei) 15 X 2003.

czołg, pojazd gąsienicowy, opancerzony, uzbrojony w armatę na ruchomej wieży i 1–3 karabiny maszyn., masa do ok. 60 t; ze względu na przeznaczenie cz. dzieli się na podstawowe oraz specjalne: dowódcze (o rozbudowanych środkach łączności), rozpoznawcze, saperskie, desantowe itp.; cz. podstawowe produkowane po II wojnie świat. dzieli się na generacje (grupy cz., które charakteryzują się rozwiązaniami o podobnych parametrach); cz. po raz pierwszy użyto IX 1916 w bitwie nad Sommą.

drezyna: 1) niewielki pojazd szynowy napędzany silnikiem, dawniej ręcznie; używany do przewozu sprzętu i ludzi; 2) rodzaj roweru bez pedałów, którym jeżdżono odbijając się stopami od ziemi; używany na pocz. XIX w.

faeton [gr.] (phaeton): 1) 2- lub 4-konny, lekki, odkryty pojazd zaprzęgowy, często ze składaną budą, przednie siedzenie wyższe i z oparciem; używany od poł. XVIII w.; 2) otwarte nadwozie samochodu osobowego z dodatkowymi (między stałymi) składanymi siedzeniami.

kabriolet [fr.]: 1) jednokonny pojazd 2-kołowy, 2-osobowy, resorowany, z rozkładaną budą; przeznaczony do powożenia przez właściciela (nie przez stangreta); używany w XVIII i XIX w.; 2) otwarte 2–5-miejscowe nadwozie samochodu osobowego, z dachem składanym lub okresowo nakładanym; także samochód o takim nadwoziu.

kareta [wł.]: 1) pojazd konny o nadwoziu w kształcie zamkniętego pudła; wytwarzana w wielu odmianach od XVII w.; 2) (berlina, sedan, saloon), zamknięte nadwozie samochodu osobowego o wyraźnie zaznaczonej części pasażerskiej i bagażowej; także samochód o takim nadwoziu.

motorower: 1) rower o wzmocnionej konstrukcji z silnikiem spalinowym tłokowym o niewielkiej pojemności; 2) (motorynka), pojazd jednośladowy o niewielkich kołach z silnikiem spalinowym tłokowym o pojemności zwykle ok. 50 cm3.

powóz: 1) ogólna nazwa → pojazdów zaprzęgowych; 2) 4-konny pojazd zaprzęgowy z rozkładaną budą, z kozłem dla stangreta, przeznaczony dla 4 pasażerów; rodzaje: mylord i wiktoria.

rydwan [niem.]: 1) pojazd konny 2-kołowy o nadwoziu w postaci niewielkiej platformy z osłoną z przodu i z boków; powożony z pozycji stojącej; używany w starożytności podczas wojen, igrzysk i wjazdów triumfalnych; 2) wóz towarowo-transportowy w Polsce XVI–XVIII w.

trakcja [łac.], napęd pojazdu szynowego; zależnie od silnika napędzającego pojazd: parowa, spalinowa, elektr.; t. elektryczna w PKP to głównie t. prądu stałego o napięciu 3 kV (WKD — prąd stały o napięciu 0,6 kV), ale np. w Niemczech używana jest t. elektr. prądu przemiennego jednofazowego o napięciu 15 kV; t. elektr. wymaga m.in. budowy sieci trakcyjnej i podstacji.

tramwaj [ang.], pojazd mech. szynowy napędzany silnikiem elektr. zasilanym z sieci trakcyjnej, stosowany do przewozu ludzi w miastach; skład — zwykle 2 lub 3 wagony silnikowe; pierwszy t. elektr. uruchomiono 1881 w Berlinie (na ziemiach pol. — 1894 we Lwowie, w Warszawie dopiero 1908); w dawnych t. konnych (pierwszy 1832 w Nowym Jorku) wagony ciągnęły konie.

buggy [bạgi; ang.]: 1) lekki pojazd odkryty, 1- lub parokonny, na szeroko rozstawionych kołach; wprowadzony w XVIII w. w W. Brytanii, rozpowszechniony przez Amerykanów; ob. używany do zaprzęgów jednokonnych; 2) otwarty samochód (także nadwozie samochodowe) przeznaczony do jazd terenowych dla rozrywki; bez drzwi bocznych, zwykle z pałąkiem kapotażowym.

odbojnica: 1) (kierownica), dodatkowa szyna po wewn. stronie toru kol. lub tramwajowego, równol. do szyny jezdnej; zabezpiecza pojazd szynowy przed wykolejeniem się; 2) bud. ochronna deska ograniczająca pomost roboczy rusztowania; 3) żegl. ochronna listwa lub belka (drewn. lub metal.) zamocowana wzdłuż burty statku lub ściany nabrzeża, chroniąca kadłub przed uszkodzeniem np. przy dobijaniu do nabrzeża.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 z 11

Pytamy

Jakie studia wybrać?

więcej »